Vize ve pasaport fotoğrafı ölçüleri: ABD, Schengen, Çin, Kanada

Vize fotoğrafı istendiğinde asıl mesele kâğıdın kaç santim olduğu değil; o kâğıdın içinde başın ne kadar yer kapladığı. ABD 51x51 mm kare ister, Schengen 35x45 mm, Çin 33x48 mm, Kanada 50x70 mm. Ama başvuruların çoğu ebat yanlış olduğu için değil, baş yüksekliği veya arka plan tutmadığı için geri döner. Bu yazıda dört ülkenin ölçülerini milimetre ve piksel olarak sıralayıp, stüdyoda tek bir çekimden hepsini nasıl çıkardığımı anlatıyorum.

Bir uyarıyı en başa koyayım: konsoloslukların teknik şartları zaman zaman güncelleniyor. Aşağıdaki değerler yaygın olarak uygulanan, benim de stüdyoda kullandığım ölçüler. Yine de müşteriyi gönderirken "başvuru sayfasındaki fotoğraf şartlarını bir kontrol edin" demeyi âdet edindim. Beş saniyelik bu cümle, ileride yeniden çekim yapmaktan kurtarıyor.

Ölçüyü okurken bakılacak üç sayı

Hangi ülke olursa olsun aynı üç sayıya bakıyorum. Bunları öğrendikten sonra yeni bir ülke geldiğinde panik olmuyorsunuz.

Birincisi kâğıt ebadı: fotoğrafın dış çerçevesi, milimetre cinsinden en x boy.

İkincisi baş yüksekliği: çenenin en alt noktasından saçın tepe noktasına kadar olan mesafe. Dikkat edin, saç tokası, topuz veya türban kabarıklığı buna dahil değil; ölçü kafatasının tepesinden alınır. Uzun saçta fotoğrafın "başı küçük" görünmesinin sebebi genelde budur.

Üçüncüsü göz hattı: bazı ülkeler gözlerin fotoğrafın alt kenarından ne kadar yukarıda olacağını da şart koşar. ABD bunu açıkça yazar, Schengen dolaylı olarak baş oranıyla belirler.

Bu üçü tuttuktan sonra geriye arka plan, ifade ve aydınlatma kalıyor ki bunlar zaten her ülkede benzer: düz renkli fon, gölgesiz yüz, ağız kapalı, doğal ifade, gözler açık ve kameraya bakıyor.

Ülke ülke ölçü listesi

• ABD (vize ve pasaport): 51x51 mm (2x2 inç) kare. Baş yüksekliği 25-35 mm. Gözler alt kenardan 28-35 mm yukarıda. Arka plan beyaz veya kırık beyaz. Dijital yükleme için kare, 600x600 ile 1200x1200 piksel arası JPEG.
• Schengen ülkeleri (Almanya, Fransa, İtalya, Hollanda vb.): 35x45 mm. Baş yüksekliği 32-36 mm; yani yüz, fotoğrafın yüksekliğinin yaklaşık yüzde 70-80'ini kaplar. Arka plan açık gri veya düz açık renk tercih edilir, beyaza yakın tonlar da kabul görür.
• Çin (vize): 33x48 mm. Baş yüksekliği 28-33 mm, baş genişliği 15-22 mm. Arka plan beyaz. Online başvuruda 354x472 ile 420x560 piksel arası JPEG isteniyor ve dosya boyutu için üst sınır var; sıkıştırırken 40-120 KB bandını hedefliyorum.
• Kanada (vize ve pasaport): 50x70 mm. Çeneden başın tepesine 31-36 mm. Arka plan düz beyaz veya açık renk. Kanada'nın ayırt edici bir şartı daha var: baskının arkasına çekim tarihi ve stüdyo bilgisi yazılması istenir. Biz de arkaya kaşe basıp tarihi elle yazıyoruz.
• Türkiye (pasaport ve kimlik): 50x60 mm biyometrik, beyaz fon. Müşteri zaten buraya alışkın olduğu için yurt dışı ölçüsünü "neden bu kadar büyük/küçük" diye sorabiliyor; kısaca açıklamak güven veriyor.

Bu listeye bakınca şu fark hemen göze çarpar: ABD'nin kare formatı hariç hepsi dikey ve hepsinin baş yüksekliği 28-36 mm bandında. İşin sırrı da burada.

Tek çekimden hepsini çıkarmak

Yıllarca her ülke için ayrı ayrı çekim yaptım, gereksizmiş. Baş yüksekliği bandı hemen hemen örtüştüğü için tek bir doğru kare, dört ülkeye de yeter. Benim uyguladığım düzen şöyle:

Fon beyaz, kişiden en az 1,5 metre geride. Bu mesafe fona gölge düşmesini engelliyor; küçük stüdyoda fona ayrı bir ışık atmak yerine mesafe açmak daha temiz sonuç veriyor.

Lens 85 mm civarı, kişiye yaklaşık 2 metre mesafede. 35-50 mm ile yakından çekerseniz burun büyür, kulaklar kaybolur; bu, biyometrik yüz karşılaştırmasında hoş karşılanmaz.

Kamera yüksekliği tam göz hizasında. Aşağıdan çekim çeneyi, yukarıdan çekim alnı büyütür.

Çekim çerçevesinde başın üstünde ve omuz altında bolca boşluk bırakıyorum. Kırpma sonradan yapılacağı için geniş çekmek şart; 51x51 mm kare ile 35x45 mm dikdörtgeni aynı dosyadan çıkarabilmek için o boşluğa ihtiyacınız var.

Işık için tek büyük softbox'ı hafif yandan ve önden, karşısına da beyaz reflektör koyuyorum. Gözlükte parlama varsa softbox'ı biraz daha yukarı alıp açısını değiştiriyorum. Tek kaynakla çalışmanın mantığını daha önce tek softbox ile portre ışık kurulumu yazısında ayrıntılı anlatmıştım; vesikalıkta da temel aynı, sadece kontrastı düşürüyorum.

Kırpmayı nasıl standartlaştırıyorum

En kritik adım burası. Gözle kırpmak, günün sonunda birbirinden farklı yüzlerce fotoğraf demek. Ben her ülke için hazır bir kırpma şablonu tutuyorum: şablonda kâğıt ebadı, baş yüksekliği aralığının orta değeri ve göz çizgisi tanımlı. Çekimi alıp şablonu seçtiğimde kırpma otomatik oturuyor, fon temizleniyor ve baskı sayfası hazırlanıyor. Bu işi kendi geliştirdiğim Stüdyo Vesikalık ile yapıyorum; gün içinde on beş vesikalık geldiğinde arada bir dakikalık fark bile ciddi zaman kazandırıyor.

Şablon kurarken önerim: baş yüksekliğini aralığın alt sınırına değil, ortasına ayarlayın. Schengen için 32-36 mm bandında 34 mm, ABD için 25-35 mm bandında 31-32 mm iyi çalışıyor. Sınıra yapışırsanız saçı kabarık bir müşteride ölçü dışına taşarsınız.

Dijital dosya ve baskı ayarı

Bugün başvuruların büyük kısmı online yükleme ile yapılıyor, ama konsolosluk randevusuna basılı fotoğraf götürmek isteyen de çok. İkisini birden vermek en doğrusu.

Dijital tarafta üç şeye bakıyorum: piksel boyutu, dosya biçimi ve kilobayt sınırı. Sistemler genelde JPEG kabul ediyor. Çin gibi üst sınırı dar olan sistemlerde kaliteyi kademe kademe düşürüp hedef bandı tutturuyorum; doğrudan yüzde 40'a indirmek yerine yüzde 85'ten başlayıp aşağı inmek daha temiz sonuç veriyor.

Baskı tarafında 300 dpi standart. 10x15 cm kâğıda Schengen ölçüsünden altı adet, ABD ölçüsünden dört adet rahat sığıyor. Kesim payı için aralara 2 mm boşluk bırakıyorum, giyotinle keserken bu pay hayat kurtarıyor.

Bir de renk meselesi var. Ekranda kusursuz görünen ten tonu, baskıda sarıya veya pembeye kayabiliyor; vesikalıkta bu doğrudan "fotoğraf doğal görünmüyor" itirazına dönüşüyor. Renk kalibrasyonu konusuna bir kere zaman ayırmak, sonraki bin baskıyı kurtarıyor.

Ret sebebi olan küçük ayrıntılar

Stüdyoda en çok şu maddelerden takıldığını gördüm:

• Fonda gölge. En sık sebep, kişinin fona çok yakın durması.
• Gözlük camında parlama veya kalın çerçevenin gözü kapatması. Mümkünse gözlüğü çıkarttırıyorum.
• Gülümserken dişlerin görünmesi. Ağız kapalı, nötr ifade isteniyor.
• Saçın yüzün bir kısmını kapatması; özellikle kaşların ve yüz hattının görünür olması gerekiyor.
• Fotoğrafın altı ay içinde çekilmiş olması şartı. Eski dosyadan baskı isteyen müşteriye bunu söylemek gerekiyor.
• Bebeklerde açık göz ve düz fon zorluğu. Bebeği beyaz çarşafa sırtüstü yatırıp yukarıdan çekmek pratik bir çözüm.

Bu maddelerin ve benzerlerinin uzun listesini biyometrik fotoğrafta sık yapılan hatalar yazısında topladım; tezgâhın arkasına asılacak bir kontrol listesi gibi kullanılabilir.

Özetle

• Ebat tek başına yetmez; kâğıt ölçüsü, baş yüksekliği ve göz hattı birlikte tutmalı.
• ABD 51x51 mm kare, Schengen 35x45 mm, Çin 33x48 mm, Kanada 50x70 mm; baş yüksekliği hepsinde 25-36 mm bandında.
• Geniş çek, sonra kırp. 85 mm lens, göz hizası kamera, fondan 1,5 metre mesafe tek çekimi dört ülkeye yeterli kılar.
• Her ülke için sabit kırpma şablonu tutun ve baş yüksekliğini aralığın ortasına ayarlayın.
• Dijital yüklemede piksel ve KB sınırını, baskıda 300 dpi ile kesim payını kontrol edin; Kanada için arkaya tarih ve stüdyo bilgisi yazmayı unutmayın.